Το στερεότυπο είναι μια απλουστευμένη ή/και τυποποιημένη αντίληψη ή μια εικόνα, που συχνά κατέχουν από κοινού οι άνθρωποι για μια άλλη ομάδα.  Τα στερεότυπα μπορούν να είναι θετικά ή αρνητικά και είναι χαρακτηριστικές γενικεύσεις βασισμένες στην ελάχιστη ή περιορισμένη γνώση για μια ομάδα ανθρώπων.  Τέτοιες υπεραπλουστευμένες αντιλήψεις, απόψεις, ή εικόνες, είναι βασισμένες στην υπόθεση ότι υπάρχουν κοινές ιδιότητες και κοινά χαρακτηριστικά που τα μέλη της άλλης ομάδας έχουν.  Τα στερεότυπα είναι όχι μόνο ενάντια στα δικαιώματα των άλλων τους, αλλά και τους βλάπτουν με την ενθάρρυνση της προκατάληψης και της διάκρισης.  Η προκατάληψη δεν είναι μόνο μια δεδηλωμένη άποψη ή πεποίθηση, αλλά και μια τοποθέτηση που περιλαμβάνει συναισθήματα όπως η περιφρόνηση και η απέχθεια.  Η διάκριση εμφανίζεται όταν αντιμετωπίζεται ένα πρόσωπο λιγότερο ευνοϊκά έναντι κάποιου άλλου και η στάση αυτή δεν μπορεί να δικαιολογηθεί αλλιώς, παρά μόνο ως ένα άμεσο αποτέλεσμα της προκατάληψής.

Ιστορικά, οι άνθρωποι με αναπηρίες έχουν στερεοτυπηθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.  Μερικά από τα στερεότυπα που χρησιμοποιούνται για να χαρακτηρίσουν τους ανθρώπους με αναπηρίες είναι ακόμη ισχυρά στο μυαλό του κοινού σήμερα.  Οι ελλιπείς πληροφορίες, οι μπερδεμένες αντιλήψεις, η απομόνωση και ο διαχωρισμός έχουν διαιωνίσει πολλά από αυτά τα στερεότυπα. Η εξέταση ενός προσώπου με αναπηρίες ή ομάδες ατόμων με αναπηρίες σύμφωνα με τα στερεότυπα περιορίζει το τι αναμένουμε και το πώς αποκρινόμαστε σε αυτούς.

Μερικά στερεότυπα ενός ατόμου με αναπηρίες το απεικονίζουν ως:

• αξιολύπητο και παθητικό
• απαίσιο ή κακό
• τραγικό αλλά γενναίο
• κωμικό/η γελοίο
• επιθετικό
• φόρτωμα και περιθωριακό
• μη-σεξουαλικό
• ανίκανο πλήρως στην καθημερινή ζωή

Τα άτομα με αναπηρίες συχνά ακόμα απεικονίζονται στα διάφορα μέσα με τρόπο που τείνουν να ενισχύσουν τα αρνητικά στερεότυπα.  Παραδείγματος χάριν, ο κακός Δρ No με 2 τεχνικά χέρια ,στην ταινία James Bond, ο θλιβερός και ο τραγικός σακάτης Tim στα Χριστούγεννα Carol του Charles Dickens, ο ρόλος του Hoffman Dustin με αυτισμό, που ήταν φορτίο στον αδελφό του, ο «ιδιότροπος» Quasimodo που πετάχτηκε έξω από την κοινωνία στο Hunchback της Notre Dame.  Τέτοια στερεότυπα είναι  εξευτελιστικά και θεωρούν την αναπηρία ως το κύριο χαρακτηριστικό του ατόμου.

Υπέρβαση της προκατάληψης

Οι εκπαιδευτικές κοινότητες παρέχουν μια σημαντική ευκαιρία να προκαλέσουν αυτές τις αρνητικές αντιλήψεις σε θεσμικό επίπεδο και να αναπτύξουν έναν πολιτισμό που να συμπεριλαμβάνει, να αναγνωρίζει και να εκτιμά την ποικιλομορφία.

Τα άτομα με αναπηρίες είναι τόσο διαφορετικά όσο και άτομα χωρίς αναπηρίες.  Η επικόλληση μιας ετικέτας όπως «τυφλός» ή «επιληπτικός» σε μια ομάδα ανθρώπων δεν σημαίνει ότι είναι όλοι οι ίδιοι. Είναι τόσο ίδιοι, όσο είναι  ίδιοι οι γαλανομάτηδες.

Οι προκαταλήψεις δεν πρέπει να έχουν αντίκτυπο στη μάθηση ενός σπουδαστή και πρέπει να ρωτηθούν για την βοήθεια που απαιτείται για να μάθει. Θα πρέπει να ερωτηθούν εάν θέλουν να ενημερώσουν ή όχι τους συμφοιτητές τους για τις ανάγκες τους για να ρυθμίσουν την ανάλογη συμπεριφορά τους από την αρχή.

Η ορολογία και η γλώσσα είναι επίσης πολύ σημαντική. Έχουν αλλάξει κατά τη διάρκεια των ετών και τα άτομα με αναπηρίες διαφωνούν τα ίδια μερικές φορές για ποια ορολογία θεωρούν αποδεκτή. Στην παράγραφο 5 υπάρχει ένας οδηγός σχετικά με την αποδεκτή ορολογία αυτήν την περίοδο.

Χτυπήστε εδώ εάν θέλετε να κατεβάσετε ένα  αντίγραφο της Κατανόησης της Αναπηρίας - Ένας Πρακτικός Οδηγός

Επιστροφή στο μενού Κατανόηση της Αναπηρίας – Ένας πρακτικός οδηγός