Ο John, επαγγελματίας φωτογράφος, ήταν πάντα απασχολημένος κατά τα σαββατοκύριακα, συνήθως με γάμους. Αποφάσισε να συμπληρώνει την καθημερινή του εργασία, προσφέροντας μια σειρά μαθημάτων σε μικρές ομάδες σπουδαστών, για την ψηφιακή φωτογραφία. Τα μαθήματα διαρκούσαν δέκα εβδομάδων, γινόταν σε προέκταση του σπιτιού του και ήταν μια άτυπη δομής εκπαίδευση.
Ο John πήρε ένα email με έκφραση ενδιαφέροντος για τα μαθήματα, από ένα άτομο που χρησιμοποιεί αναπηρική πολυθρόνα. Ο υποψήφιος του ζήτησε να κρατήσει απόρρητο την αναπηρία και ζήτησε ουσιαστικά να μάθει σχετικά με τα μαθήματα, αφού του κατέστησε σαφώς ότι θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο John θα έκανε οποιεσδήποτε προσαρμογές στις εγκαταστάσεις του, για να είναι δυνατή η πρόσβαση, προκειμένου να λάβει μέρος στα μαθήματα.

Ο John του απάντησε με ένα ευγενικό email, εξηγώντας ότι υπήρχαν δυνατότητα να γίνουν κάποιες προσαρμογές, στην επέκταση του σπιτιού του, αλλά δεν είχε τα μέσα να πληρώσει για την εγκατάσταση ενός κεκλιμένου επιπέδου. Τόνισε επίσης ότι αυτή ήταν μια λογική απάντηση και ότι έχει το δικαίωμα αυτό, στα πλαίσια του νόμου. Του έκανε όμως, την προσφορά να συμμετάσχει στα μαθήματα με τον  τρόπο της «εξ αποστάσεως μάθησης». Μετά από κάποιες συζητήσεις και διαπραγματεύσεις, τελικά συμφώνησαν. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, δεν είχε μόνο ένα νέο πελάτη, αλλά ανάπτυξε ένα μοντέλο διδασκαλίας που ταιριάζει σε μια κατηγορία άλλων ανθρώπων, οι οποίοι ενδιαφέρονται για την εκπαίδευσή τους, αλλά δεν είναι σε θέση να παραστούν στα μαθήματα, κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο John ήταν σε θέση να αναλάβει περισσότερους πελάτες, λόγω του ευέλικτου χαρακτήρα των μαθημάτων του και φυσικά, να αποκομίσει πρόσθετο εισόδημα. Στο τέλος επένδυσε και κατασκεύασε και τη ράμπα.

Two people with the same disability can experience different effects. Furthermore, the effects of one disability can be similar to the effects of another (for example, deaf learners and learners who have autistic spectrum disorders may both experience difficulties in using abstract language).