Η Zara, η οποία είναι τυφλή και έχει ένα σκύλο-οδηγό, εγγράφτηκε σε ένα τμήμα γιόγκα, μαζί με το φίλο της Tanya. Κράτησε κρυφή την αναπηρία της, στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον εκπαιδευτή και ζήτησε να συναντηθεί μαζί του, πριν από την πρώτη της σύνοδο. Κανόνισε την συνάντηση στην αίθουσα 30 λεπτά πριν την πρώτη συνεδρίαση. 

Κατά τη συνάντηση, η Zara εξήγησε ότι είχε κάνει από πριν γιόγκα, όταν ζούσε στο Λονδίνο. Ο σκύλος-οδηγός, δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα, αφού ήταν καλά εκπαιδευμένος και απλώς θα βρίσκεται σε μια γωνιά κατά τη διάρκεια της συνόδου. Ωστόσο η Zara ζήτησε τον εκπαιδευτή να ενημερώσει τα άλλα μέλη της τάξης της γιόγκα, ότι πρέπει να γνωρίζουν ότι επρόκειτο για ένα σκύλο εργασίας, και ότι δεν πρέπει να του αποσπούν την προσοχή ή να κάνουν φασαρία με το σκύλο. Θα πρέπει πάντα να ζητούν την άδεια της Zara πριν μιλήσουν ή χαϊδέψουν το σκυλί.

Σε σχέση με τις στάσεις της γιόγκα κατά τη διάρκεια της μαθήματος, η Zara εξήγησε ότι στην προηγούμενη τάξη, ο εκπαιδευτής είχε δώσει όνομα και λεπτομερή περιγραφή του τι πρέπει να κάνει σωματικά. Καθώς η τάξη εργαζόταν, ο εκπαιδευτής θα μπορούσε να δίνει κάποιες επιμέρους οδηγίες στη Zara, τοποθετώντας το σώμα της στη σωστή θέση ή να της επιτρέψει να αγγίξει το δικό του κορμί, έτσι ώστε να μπορέσει να εκτελέσει τη σωστή στάση. Αυτό είχε δουλέψει πολύ καλά και η Zara με επιμέλεια, απολάμβανε τις συνόδους και σημείωσε ικανοποιητική πρόοδο.

Αν και ο εκπαιδευτής δεν είχε ποτέ του διδάξει, κάποιον που ήταν τυφλός, διαπίστωσε ότι θα μπορούσε εύκολα να το κάνει, αφού η Zara του εξήγησε, πως είχε συμμετάσχει σε προηγούμενο τμήμα. Δεν ήταν μόνο χρήσιμες οι ρυθμίσεις για να κάνει πραγματική καλή δουλειά και πάλι η Zara, άλλα επίσης και όλη η τάξη γιόγκα επωφελήθηκε από τις επιπρόσθετες περιγραφές και επιδείξεις δοθεί (ορισμένοι σπουδαστές, είχαν ντραπεί προηγουμένως να ρωτήσουν για περισσότερη βοήθεια). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η τροποποιημένη διδασκαλία του εκπαιδευτή να γίνει μόνιμος τρόπος διδασκαλίας.