Η Jane είναι μια συνταξιούχος μάγειρας η οποία έμεινε χήρα την τελευταία χρονιά. Έχει δύο γιους, οι οποίοι είναι παντρεμένοι με παιδιά και ζουν αρκετά μακριά της. Η Jane έχει αρθρίτιδα,  η οποία έχει αρχίσει να περιορίζει την κινητικότητά της. Ποτέ της δεν έμαθε να οδηγεί και της είναι πολύ δύσκολο να πάρει το τρένο για να επισκεφθεί τους γιους της.

Στα τελευταία της γενέθλια, οι γιοί της, της αγόρασαν ένα PC και της έδειξαν πως με το Skype και με μια κάμερα, θα μπορεί να μιλά και να βλέπει και αυτούς και τα εγγόνια της σε τακτική βάση. Η Jane ήταν ενθουσιασμένη με το δώρο και με την ιδέα, ότι θα είναι σε θέση να επικοινωνεί τακτικά με την οικογένειά της, χωρίς να πληρώνει πολλά χρήματα σε τηλεφωνικές κλήσεις. Δεν είχε όμως, καμία προηγούμενη εμπειρία με τη χρήση της τεχνολογίας, αλλά ήταν πρόθυμη να μάθει. Ευτυχώς, στην τοπική βιβλιοθήκη, μόλις είχαν ξεκινήσει μια νέα τάξη με μαθήματα για αυτό το σκοπό και η  Jane εγγράφτηκε σε αυτά.

Από τη στιγμή που ξεκίνησε τα μαθήματα η Jane, απογοητεύτηκε πολύ. Διαπίστωσε ότι ο χειρισμός του ποντικιού και του πληκτρολογίου, δημιουργούσε έξαρση στην αρθρίτιδα και της προκαλούσε πολύ πόνο. Επίσης ένας άλλος αριθμός ατόμων στην ομάδα, είχε κάποιες δυσκολίες χειρωνακτικής επιδεξιότητας και γρήγορα ο εκπαιδευτής τους, διαπίστωσε ότι αυτές οι δυδλοίες τους προκαλούσαν προβλήματα. Ήταν σε θέση να έχει πρόσβαση σε χρηματοδότηση, για την αγορά μια σειράς προϊόντων εργονομίας, που είχαν σχεδιαστεί ειδικά για να ελαχιστοποιήσουν την κόπωση και τη δυσφορία του χρήστη, όπως συμβαίνει μερικές φορές με τη χρήση του κανονικού εξοπλισμού. Τα εξειδικευμένα προϊόντα, όπως τα πληκτρολόγια για ένα χέρι, τα πληκτρολόγια με μεγάλα κουμπιά για άτομα με προβλήματα κινητικότητας ή όρασης, καθώς και τα μεγάλα ποντίκια, προσέφεραν μια τεράστια βοήθεια για την πρόοδο στους σπουδαστές. Η Jane είχε πραγματικά πολύ καλή πρόοδο και τώρα απολαμβάνει την «εικονική συντροφιά» με τα εγγόνια της, σε τακτική βάση, αλλά απέκτησε και νέους φίλους μέσα από τα μαθήματα που παρακολούθησε.